Skip to content

Mga Talinghaga Sa Mga Kasalukuyang Pangyayari: Felix Hidalgo at Francisco Balagtas

Larawan mula sa boceto ni Felix Resurreccion Hidalgo: La Derotta de Limahong. Mga berso mula sa Pagtatagumpay ng Bagong Marte, Ika-Sampung Kabanata, Florante at Laura ni Francisco Balagtas.

Kasalukuyan 
Sa tinaghuy-taghoy na kasindak-sindak, 
gerero’y hindi na napigil ang habag;
tinunton ang boses at siyang hinanap,
patalim ang siyang nagbukas ng landas. 
Dawag na masinsi’y naglagi-lagitik,
sa dagok ng lubhang matalas sa kalis; 
Moro’y ‘di tumugo’t hanggang ‘di nasapit
ang binubukalan ng maraming tangis. 
Anyong pantay-mata ang lagak ng araw
niyong pagkatungo sa kalulunuran;
siyang pagkatalos sa kinalalagyan
nitong nagagapos na kahambal-hambal. 
Nang malapit siya’t abutin ng sulyap
ang sa pagkatali’y linigid ng hirap,
nawalan ng diwa’t luha’y lumagaslas,
katawan at puso’y nagapos ng habag. 
Malaong natigil na ‘di nakakibo
hininga’y hinabol at biglang lumayo;
matutulog disin sa habag ang dugo,
kundangang nagbangis leong nangagtayo. 
Naakay ng gutom at gawing manila,
nag-uli sa ganid at nawalang-awa;
handa na ang ngipi’t kukong bagong hasa
at pagsasabayan ang gapos ng iwa. 
Tanang balahibo’y pinapangalisag,
nanindig ang buntot na nakagugulat;
sa bangis ng anyo at nginasab-ngasab, 
Puryang nagngangalit ang siyang katulad. 
Nagtaas ng kamay at nangakaakma
sa katawang gapos ng kukong panira;
nang darakmain na’y siyang pagsagasa
niyong bagong Marteng lumitaw sa lupa. 
Inusig ng taga ang dalawang leon,
si Apolo mandin na sa Serp’yente Piton;
walang bigong kilos na ‘di nababaon
ang lubhang bayaning tabak na pamutol. 
Kung ipamilantik ang kanang pamatay
at saka isalag ang pang-adyang kamay,
maliliksing leon ay nangalilinlang,
kaya ‘di nalao’y nangagumong bangkay. 
Nang magtagumpay na ang gererong bantog
sa nangakalabang mabangis na hayop,
luha’y tumutulong kinalag ang gapos
ng kaawa-awang iniwan ang loob. 
Halos nabibihay sa habag ang dibdib,
dugo’y nang matingnang nunukal sa gitgit;
sa pagkalag niyang maliksi’t nainip
sa siga-sigalot na madlang bilibid. 
Kaya ang ginawa’y inagapayanan,
katawang malatang parang bangkay,
at minsang pinatid ng espadang tangan,
walang awang lubid na lubhang matibay. 
Umupo’t kinalong na naghihimutok,
katawang sa dusa hininga’y natulog;
hinaplos ang mukha’t dibdib ay tinutop,
nasa ng gerero’y pagsaulang-loob. 
Doon sa pagtitig sa pagkalungayngay,
ng kaniyang kalong na kalumbay-lumbay, 
nininilay niya at pinagtatakhan
ang dikitng kiyas at kinasapitan. 
Namamangha naman ang magandang kiyas,
kasing-isa’t ayon sa bayaning tikas;
mawiwiwli disin ang iminamalas
na mata, kundangan sa malaking habag. 
Gulung-gulong lubha ang kanyang loob,
ngunit napayapa nang anyong kumilos
itong abang kandong na kalunos-lunos,
nagising ang buhay na nakakatulog.


Categories

Blog Post

Tags

%d bloggers like this: